vliegtuigen.jpg

Sinds 1967 organiseert de vredesbeweging PAX Christi de Vredesweek, naar aanleiding van de Internationale dag voor de vrede van de Verenigde Naties op 21 september.

Hoogste tijd om hier op deze website dan ook weer aandacht te besteden aan de Nederlandse vredesmissies en de militaire inbreng daarin om vrede en stabiliteit te brengen. Ditmaal met speciale aandacht voor de allereerste Nederlandse missie kort voor de Eerste Wereldoorlog in Albanië.

Over zijn studie over deze vredesmissie schrijft de heer De Ruijsscher het volgende: "In deze doctoraalscriptie wordt een "vergeten" stuk uit de Nederlandse geschiedenis beschreven; De laatste symfonie van het Concert van Europa, de Nederlandse vredesmissie in Albanië 1913-1914 in internationaal perspectief. In de afgelopen 90 jaar zijn er slechts 2 boeken geschreven die zich (deels) met deze vredesmissie bezig houden. Slechts één   hiervan mag als een wetenschappelijk document worden beschouwd. Het is op zich erg vreemd te noemen dat deze allereerste Nederlandse vredesmissie niet tot nauwelijks in de geschiedenisboeken is terug te vinden.

In het kader van ons vijftigjarige jubileum symposium en de aldaar aanwezige sprekers presenteren we hier alvast een studie, zodat bezoekers op deze dag en andere geïnteresseerden zich alvast kunnen inlezen op één van de onderwerpen.

Enige decennia lang was de Nederlandse krijgsmacht bekend met het toekomstige terrein waar een eventuele oorlog met het voormalige Warschaupact zou worden uitgevochten. Te weten de Duitse hoogvlakten. Met een nieuwe oriëntatie en inzet van militairen in allerlei crisisgebieden en vredesmissies sindsdien, dient de Nederlandse krijgsmacht zich beter voor te bereiden en een duidelijk overzicht te hebben van het terrein, alvorens succesvol militairen en hun voertuigen in te zetten. Hiertoe is bijvoorbeeld het Cross Country Mobility voorspellingen systeem voorhanden.

Fennek verkenningsvoertuig van de Nederlandse landmacht 

In diens studie schrijft dhr. H. Kerkdijk, cadet-vaandrig bij het Wapen der Genie:

'Kennis van het terrein van optreden is essentieel voor een militair commandant. Zonder verdere inlichtingen is hij beperkt tot het gebruik van bestaande en bekende wegen. Dit gaat ten koste van de voorspelbaarheid van de militaire actie. Ook wanneer een voertuig, of meerdere voertuigen, van punt A naar B moeten verplaatsten is het van belang kennis te hebben van het terrein waarover plaatst moet worden. Naast kennis van het terrein zijn ook de eigenschappen en capaciteiten van het betrokken voertuig relevant. Op basis van deze gegevens kan een voorspelling gedaan worden over het vermogen van het voertuig om door het betreffende terrein te verplaatsen. Een dergelijke voorspelling wordt een Cross Country Mobility (CCM) voorspelling genoemd.'

In 2013 schrijft dhr. Kerkdijk zijn bachelor scriptie (Universiteit van Twente) getiteld: Cross Country Mobility voorspellingen: verplaatsen in het onbekende.

In het kader van ons vijftigjarige jubileum symposium en de aldaar aanwezige sprekers presenteren we hier alvast een studie, zodat bezoekers op deze dag en andere geïnteresseerden zich alvast kunnen inlezen op één van de onderwerpen.

Ingang van de Cadettenschool (foto ontleend aan website Militair Magazijn)

In zijn studie schrijft dhr. P. Juffermans:

'Het beroep was naast het bezit (zowel kapitaal als liquide middelen) en afkomst een van de meest toonaangevende symbolen die aangaven tot welke klasse men behoorde. Ook de opleiding van het individu speelt hierbij een rol. Anders dan voorheen waren veel beroepen in de 19e eeuw toegankelijk voor hen die de opleiding kon betalen. Het beroep was niet meer slechts gebonden aan afkomst. Met deze ideologie in gedachte zou ook het leger toegankelijker moeten zijn. De officierenstand werd bijvoorbeeld, met de oprichting van de Koninklijke Militaire Academie (KMA), een toegankelijkere positie, die in tegenstelling met vroeger niet langer alleen voor de adel toegankelijk was maar voor iedereen die de KMA kon betalen. Naast de weg via de KMA waren er nog twee manieren om de rang van officier te bereiken namelijk via de koning of via de onderofficiersopleiding. De laatste mogelijkheid bood kans eventueel te kunnen promoveren tot officier. De onderofficier moest zichzelf bewijzen door prestaties in de praktijk en het behalen van de officiersexamens.'

In 2012 schreef dhr. Juffermans zijn bachelor thesis (Universiteit van Utrecht), getiteld De Koninklijke Militaire Academie en het burgerlijk onderwijs (1827-1890). Het Nederlands militair onderwijs als onderdeel van het Nederlands burgerlijk onderwijs.

In het kader van ons vijftigjarige jubileum symposium en de aldaar aanwezige sprekers presenteren we hier alvast een studie, zodat bezoekers op deze dag en andere geïnteresseerden zich alvast kunnen inlezen op één van de onderwerpen.

 

In de inleiding van de hier gepresenteerde studie schrijft dhr. P. Diepstraten:

'Voor Nederland was het grote gevolg van de Eerste Coalitieoorlog dat er na een bestaan van meer dan twee eeuwen een einde kwam aan de Republiek der Verenigde Nederlanden. Ook werden de Oranjes verjaagd en kwam de onafhankelijkheid ernstig in het geding; de Bataafse Republiek kan als niet meer dan een Franse satellietstaat beschouwd worden.

Zoals eerder vermeld is, keerden de kansen regelmatig. Hier ligt de vraag voor hoe de steun van de bestuurders van de Republiek aan Willem V wisselde met het keren der krijgskansen van de geallieerden. Men zou verwachten dat de steun sterker was in gunstige tijden, terwijl er in slechte tijden aangedrongen zou worden op vrede. Deze algemene verwachting is ingegeven door gelijksoortig gedrag tijdens de eerdere grote landoorlogen met Frankrijk, de Frans-Nederlandse Oorlog (1672-1679), de Negenjarige Oorlog (1688-1697), de Spaanse Successieoorlog (1701-1713) en de Oostenrijkse Successieoorlog (1740-1748); de animo om de machthebber of machthebbers te steunen wisselde sterk met het keren van de krijgskansen. Tijdens deze oorlogen bestond er een sterke neiging tot defaitisme na nederlagen, een sterke roep om de strijd te staken. Oorlogshandelingen onderbraken immers de handel, de bedrijfstak waar vele bestuurders van afhankelijk waren voor hun inkomsten. (Voor de goede orde dient aangemerkt te worden dat tijdens het begin van de Frans-Nederlandse Oorlog en gedurende de beide successieoorlogen het juist de staatsgezinde regenten waren wier posities op het spel stonden, (juist) niet die van de Oranjes.) Ook tijdens de eerste oorlog onder het bewind van Willem V, de Vierde Engelse Oorlog (1780-1784), werd zijn positie sterker toen de overwinning van de zeeslag bij de Doggersbank (17 augustus 1781) gevierd kon worden, een zege die als een heus PR-evenement avant-la-lettre uitgebuit werd door de vlootvoogd Johan Zoutman (1724-1793) een toernee door het land te laten maken. Toch zorgde de oplopende militaire en economische schade voor een toenemende kritiek op het stadhouderlijke bewind, een ontwikkeling die in het algemene, hier geschetste patroon past.'

In 2010 scheef dhr. Diepstraten zijn master scriptie vroegmoderne geschiedenis (Universiteit van Utrecht) getiteld: De steun van bestuurders aan stadhouder Willem V tijdens de Eerste Coalitieoorlog.

 

 

In het kader van ons vijftigjarige jubileum symposium en de aldaar aanwezige sprekers presenteren we hier alvast een studie, zodat bezoekers op deze dag en andere geïnteresseerden zich alvast kunnen inlezen op één van de onderwerpen.

In de inleiding van de hier gepresenteerde studie schrijft dhr. M.F.S. ter Heide:

'De KMar kent al een lange geschiedenis. In 1814 werd zij opgericht als een militair georganiseerd politiekorps met civiele en militaire taken. De civiele taken vormden in ieder geval tot de Eerste Wereldoorlog de kern en daarbij stond de handhaving van de (rechts)orde en de beveiliging van de grenzen en de grote wegen voorop. In grote lijnen is aan deze algemene structuur niet veel veranderd. Uiteraard hebben gedurende haar bijna 200-jarige bestaan wel vele ontwikkelingen plaatsgevonden. De nadruk ligt daarbij op de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog en de periode eind jaren ’80, begin jaren ’90. Een van die belangrijke ontwikkelingen is het feit dat de politietaken van de KMar in 1988 werden opgenomen in de Politiewet 19573 en later ook in de Politiewet 1993.'

In 2007 schreef M.F.S. ter Heide een master scriptie voor de universitaire opleiding rechtswetenschappen (Universiteit van Tilburg), getiteld: Tussen politie en krijgsmacht. Een onderzoek naar de positie van de Koninklijke Marechaussee binnen het politiebestel.